آمده ، بدين صورت كه مطالب دو فصل رساله در گزارش ، به صورت چهار فصل ارائه شده‌اند ، به طورى كه در فصل اوّل ، تنها معناى عقل در لغت و اصطلاح بيان شده است ، بر خلاف فصل اوّل رساله كه در آن ، ديدگاه ملّاصدرا و علّامه مجلسى دربارهء معانى عقل نيز آمده بود . در فصل دوم نيز تنها ديدگاه ملّاصدرا دربارهء معانى عقل و نحوهء تطبيق اين معانى با روايات كتاب عقل و جهل الكافى آمده است ، بر خلاف رساله كه در فصل دوم آن ، ديدگاه ملّاصدرا و علّامه مجلسى در يك فصل ( فصل اوّل ) و تطابق با روايات ، در فصل ديگرى ( فصل دوم ) آورده شده است . فصل سوم نيز شامل ديدگاه علّامه مجلسى دربارهء معانى عقل و چگونگى تطبيق اين معانى ، با روايات الكافى است . فصل چهارم نيز به نقد ديدگاه‌هاى ملّاصدرا و علّامه مجلسى ، اختصاص يافته است . هدف از اين تغيير ، آن بوده است كه اولًا ، از تكرار مطالب تا حدّ امكانْ كاسته شود ؛ زيرا فصل‌بندى رساله ، به گونه‌اى است كه مطالب ، به ناچار تكرار شده‌اند ؛ ثانياً ، چينش مطالب ، به گونه‌اى باشد كه خواننده ، دچار سر در گمى نگردد و مطالب گذشته را از ذهنْ نبرده باشد . لازم به يادآورى است كه مهم‌ترين منابع مورد استفاده در تنظيم اين گزارش ، عبارت‌اند از : 1 . صحيح البخارى ؛ 2 . صحيح مسلم ؛ 3 . الذريعة إلى تصانيف الشيعة ( آقا بزرگ تهرانى ) ؛ 4 . شرح ملّاصالح مازندرانى بر الكافى ؛ 5 . مقاله « ده نكته دربارهء شرح اصول كافى ملّاصدرا » ، رضا استادى ، مجلهء علوم حديث ، شماره 13 ، پاييز 1378 . مقايسهء جايگاه عقل در مجامع روايى اهل سنّت و شيعه ، با محوريت « الكافى » از آن جا كه فصل مميّز بين انسان و ديگر جانداران ، برخوردار بودن او از نيروى تعقّل است ، بايد گفت كه عقل ، از جايگاهى و الا و ارزشمند برخوردار است . از اين رو ،